Pazartesi, Eylül 08, 2014

İyilik


Bir süredir düşünüyor, başıma gelenleri tartıyor ve anlamaya çalışıyorum. Fark ettim ki epeydir bunu konuşuyor, yakınlarıma anlatıyorum. Anladığım şu: bazıları düşmanlarından değil kendilerine iyilik yapanlardan nefret ediyorlar.

İyilik, onların zaaflarını gösteriyor çünkü, öyle hissediyorlar. Düşmanını eşiti gibi gördüklerinden onları, kendilerine iyilikle bakan kadar önemsemiyorlar. Sen onlara yardım edince asıl eksikliklerini görüyor ve daha çok bundan rahatsız oluyorlar.

Bir bakmışsın hiç ummadığın biri sana ateş püskürüyor, ulan diyorsun ne düşmanlık yaptım ki düşmanlık görüyorum.

Önce anlamıyordum, şimdi galiba birazcık daha anlıyorum. Karışık gibi duruyor değil mi?

İnsanı sürükleyen egosu...

1 yorum:

"ELİF" dedi ki...

Bu zaman da hayat hırs ve zevk düşkünlüğüne boğulmuş durumda.
Elbette,insanın kişileri kullanma hakkı vardır;ama bir etki yaratmak için değil,daha çok bir yapı kurmak için yapmalıdır bunu diyor C. Pavese.
Yapılan bir iyilikten dolayı insan,kötü yorumlar yerine fedakarlıkdan susmalıdır.
Yazdığınız yazıdaki insanlar,hayatlarında bir anlam bulamayan zavallı insacıklardır.

sevgimle..

Related Posts with Thumbnails