![]() |
Çarşamba, Aralık 29, 2021
Koleksiyonculuk (2)
Pazartesi, Aralık 27, 2021
Hogarth'ın sanatı
Münir bey
![]() |
Pazar, Aralık 26, 2021
Koleksiyonculuk
Senarist olduktan sonra "dükkanı kapattık" mecburen. İleride bir gün yazarım diye bir ümitle topladığım şeyler, kimi kitaplarımı geliştirmek gibi hayallerim var filan ama içinde bulunduğum tempo itibarıyla bunu yapmam mümkün değil...hayal ediyorum diyelim. [Yine punduna getirip iç döktüm, işim gücüm poz...]
Pek çok insan bir çizgi roman koleksiyoncusu olduğumu düşünüyor...Bu konuda çok yazıp çizdiğim için böyle düşünülüyor ve evet, elimde epeyce şey var, yıllardır okuyorum, okuduğumu kenara koyuyorum ama bütün bunlar "yazmak" için, okurken keyif almak için... "itinayla" saklamak için değil. Şöyle anlatayım, yıllar önce Karaoğlan hakkında bir kitap yazmıştım, biter bitmez elimdeki külliyatın yüzde doksan beşini elden çıkardım, pişman olursun, nasıl kıydın filan denmişti, böyle bir eksiklik hissetmedim hiç...
Koleksiyonculuk meselesi, özellikle çizgi romanla ilgili olduğunda bence karıştırılıyor. Bu konuda koleksiyonu olanlar ekseriyetle çocukluklarını kovalıyorlar, hatıra topluyorlar. Elimde Pekos Bill ilk sayı vardı, evleniyordum para lazımdı, 100 dolar verdiler, hiç düşünmeden sattım. Benden alan belki 200 dolara bir başkasına sattı ama inanın çocukken o çizgi romanı okumuş birilerine sattı. Koleksiyonun bir yatırım değeri olur, Pekos Bill'in veya Tommiks'in, Zagor'un okurları dışında ahı şahım bir değeri yok ki...
Niye yok? Senin çocukluğuna dokunuyor ama bugün kimse hatırlamıyor, üstelik yerli de değil. Orhan Veli'nin el yazması veya Abidin Dino'nun eskizleri değil çünkü... Nostaljisi dışında değeri nasıl olabilir, Oğuz Aral'ın, Suat Yalaz'ın orijinal çizimleri, çizgi roman sayfaları Zagor'dan çok daha değerli ve daha da olacak, geniş anlamıyla tarihe ve sanata "dokunuyor" çünkü... Çocukluğunu kovalayan insanların fiyat artırımıyla bir kitabın, bir serinin değeri artabilir ama bu artış, aktüel bir artıştır, geleceğe kalamaz demek istiyorum. Çünkü konuşulmuyor, o yılları yaşamışlar dışında birilerine dokunmuyor...
Arada yazayım ya ben bu meseleleri, söyleyecek lafım çokmuş...
Cumartesi, Aralık 25, 2021
Senaristler
Adayları sayı olarak önce 16'ya sonra da 2'ye düşürdük filan...Birebir konuştuk, birlikte grup çalışması yaptık, hatta son ikisiyle geçtiğimiz çarşamba gününe kadar bir süre birlikte çalıştık.
Piyasanın uzağında bir yerde, Ankara'da yaşıyorum. benim kaçma arzumdan veya uzak şehirde yaşıyor olmamdan olabilir, sektörden çok az insan tanıyorum. 2010 yılından bu yana senarist olarak çalışıyorum, düşünün, beş ya da altı senarist biliyorum, ancak o kadar... Bir iş yapıyorsunuz ve benzerlerinizi tanımıyorsunuz.
Bu süreç o bakımdan bana ilginç geldi, pek çok senarist deneyimi dinledim, çoğu için haksızlıklarla dolu hikayeler demek gerekiyor... Üzücü, yıpratıcı, insanı öfkelendiren garip tecrübeler... Konuştukça şunu anlıyorsunuz, mesele iyi hikaye anlatmak-iyi senaryo yazmak değil, kesinlikle sadece o değil veya, süreci bütünüyle kontrol edebilmek, yapımcıyı ve kanalı idare etmek, mesafe kurabilmek, paranızı alabilmek filan...
Cuma, Aralık 24, 2021
Kara gün iyi değil
![]() |
Tahmin edileceği üzre fotoğrafı pankarttaki slogan nedeniyle aldım. "Af fazilettir, kara gün iyi değil" yazılmış, okur yazar Türkçesiyle düşünülmemiş, kimseye tuhaf gelmemiş anlaşılan... Biliyorsunuz sloganın bir ahengi olmalı, burada yok, o sebeple de ilginç ve güzel...
Ve tabii ki kara gün, iyi değil... hiç tartışmayalım.


