Çarşamba, Mart 26, 2014

Sie!


O çocuğun orada ne işi varmış, buna ayıp bile diyemiyorum, senin seçmenin çoluk çocuk gelince bayram, seyran, demokrasi oluyor... O çocuk gelince, o yaşta çocuğun orada ne işi varmış oluyor öyle mi?

O çocuk, o mahallede yaşıyor, insanlar toplanmış, alışık olmadığı bir kalabalık görüyor, gürültüyle karşılaşıyor, müzik yükselmiş, çoğunu anlamadığı konuşmalar duyuyor... Çocuk, hele 10 yaşındaysa o kalabalığı merak eder, o kalabalığa gider...Hiç mi çocuk olmadın, hiç mi gitmedin o kalabalıkların yanına... Şaşırmadın mı? Merak etmedin mi? Herkes orada olduğunda, orada olmazsan eğer aç kalacak gibi hissetmedin mi? Hem niye gitmeyecek, can güvenliğini garanti edemiyor musun yoksa?

Bizim buralarda, Ankara'da boş konuşana "get ordan" derler..."Sie!"

Sen asıl şunu düşün, bu gaz fişekleri hangi ülkelerde yasak, niye yasak? O fişekler insanlara neden doğrultuluyor? Nişan alan polisler neden bulunamıyor? Kimin öldürme hakkı var? Neden on yaşında bir çocuk bu fişekle yaralanıyor, neden insanlar kör kalmış, ölmüş? Niye , hakkaten niye? Hangi seçim zaferi, insan canından daha değerli, daha önemli?



Pazartesi, Mart 24, 2014

Dindarlar


Malum bugün ziyaret günü, büroya Kürt-Müslüman, ünlü bir avukat geldi...Seçim vesilesiyle, "Türkiye nereye gidiyor?" endişesi çoğaldığı için, gelen giden yorum yapıyor, hasbihal ediyor, konuşmak istiyor. İster istemez epey senaryo dinliyoruz, bugün gelen abimiz coşkulu, neşeli, güzel anlatan, üzülen, üzüntüsünü gösteren, öfkelenen, öfkesini gösteren biriydi. "Türkiye’de dindarlar neyi seçecekler doğrusu merak ediyorum" diye başlayıp mealen şunları söyledi:

"Mazlum psikolojisiyle dünyaya baktılar yıllarca, hâlâ da haksızlığa uğradıklarına inanıyorlar muhtemelen. Hâlbuki iktidardalar, her şeyi yönetiyorlar değil mi? Ama ne oldu? İnançlı yolda yürüyenlerin iktidarla bozulabileceklerini gördüler; geleceğin güzel olmayabileceğini, gönül verdikleri ve güvendikleri insanların şefkat ve merhamet dışı davranabildiğini farkettiler. Dindarların ne olursa olsun, bundan sonra, eskisi kadar kolay ve ezberden, dindar bir partiye oy vermeyeceklerine inanıyorum."

Yorum yapmadım, lafa karışmadım, Türkiye'de Müslümanların haksızlığa uğradıklarına ilişkin inançları bence çok güçlü ve tarihsel...Hele böyle, seçmek zorunda kaldıkları zamanlarda, savunma refleksiyle hareket ettiklerini, sineye çektiklerini de biliyoruz.

Müslümanların kendi aralarındaki kavganın gösterdikleri pek de temiz şeyler değil...  O hayal edilen dervişlik gündelik siyasette yaşamıyormuş, insanlar kirliymiş, kirleniyormuş...derler mi? İktidarın yozlaştırdığını kabullenirler mi bilmiyorum. Müslümanlar, uzun vadede ayrışacak, farklı yörüngelerde başka türlü eyleyecekler ama bu galiba, hemen olmayacak...

Pazar, Mart 23, 2014

İnat ve İddia


Biz neyi seviyoruz? Sahiden bunu düşünürüm, biz toplum olarak, bu memlekette yaşayanlar insanlar olarak neyi seviyoruz?

Siyaseti, sporu, şehri, tarihi, adaleti, yazıyı, çiziyi, edebi hiç ama hiç bir şeyi sevmiyoruz. İşimiz gücümüz iddialaşmak ve inatlaşmak...Tek sevdiğimiz inatlaşmak, bu yaşıma geldim, ne kadar daha yaşarım bilmiyorum, değişmeyecek artık bunu biliyorum. Koyduk, çıkardık gidiyor. Neyi seviyoruz diye düşüne düşüne bulduğum bu...Büyük laflar, laf sokmalar, mahkemeler, yasaklar, nutuklar hepsi iddiadan, inattan...

Küçük şehirlerin takımları, Süper Lige çıkacak gibi oldular mı stadları tıka basa dolar. Takım bir üst lige çıkar, iki bin kişiye oynamaya başlar, her geçen hafta da seyircileri azalır. Küme düşersin, stad yine dolar...Hani takım sevgisi, hani şehir sevgisi, hani futbol aşkı...

Biz film çevirmeyiz, eli yüzü düzgün, derdini anlatan film bizi kesmez...Oscar alacak film isteriz. Filmi değil, romanı değil, edebiyatı ya da sanatı değil, o iddialaşmayı severiz...

Sanatıyla değil iddiasıyla ünlü olan sanatçılarımız vardır. Onları ya severek ya da nefret ederek hatırlarız .

Tarihe bakarken ya taparız ya teperiz. Osmanlıyı değil birkaç padişahı severiz. Cumhuriyeti değil cumhuriyeti kurarak ne büyük iş başardığımızı söylemeyi severiz. Siyasetin aktörleri ya kahramandır ya hain...

Başarısız mı olduk, iddiamızı mı tutturamadık...Hemen unuturuz, yok sayarız, rezalettir, sefilizdir, dünya bize gülüyordur, Afrika'da bile daha iyisi vardır. İddialı laflarla kendimizi aşağılarız. Tepe tepe döveriz...Faciadır, komedidir, utanç vericidir...Ölsek daha iyidir...Allahım kör et bizi de şu günleri yaşamamış olalımdır...

Perşembe günü Twitter yasaklandı, daha sonra Google DNS yasaklandı... İnterneti yasaklamak çok da mümkün olmadığı için kısıtlamalar günbegün genişletildi...Yaşıyoruz işte. İnat ediliyor, bun karşın bu yasaklar deliniyor, inatla direniliyor.

Sansürle ilgili doğru-yanlış konuşmaya bile gerek yok...

Bir siyasetçinin ülkesinin insanlarını iyi tanıması gerekiyor. Kökünü kurutacağız-kazıyacağız derken insanları inada bindireceğini, iddialaşacaklarını, stadı dolduracaklarını, hırslanacaklarını tahmin etmesi gerekiyordu. Demek ki bu memleketin insanlarını hiç tanımıyormuş...

Önümüzdeki on yıl içinde anti-kapitalist eğilimli, seküler ve politize bir genç kuşak yükselecek,  tüm dünyada yükseliyordu, bizde de kendini gösterecekti, yerel unsur, gençleri inada bindirdi, kışkırttı. Bugün inad edenler, iddialaşanlar yarının siyasetçileri olacaklar. Neyi sevdiğimizin farkında olurlar mı yoksa şimdiki gibi ringte muvazeneleri kaybedip havayı mı yumruklarlar göreceğiz...

Cumartesi, Mart 22, 2014

#GoogleDNSBannedinTurkey


Demokrasini, ifade özgürlüğünü polise bırakırsan dünyaya suçlular ve suçsuzlar diye bakan birileri senin adına karar verir olur. Geçti gitti, bitti gitti sanırsın gün gelir, suçlu-suçsuz zihniyeti seni de suçla değerlendiririr.

Ben insanların bu denli öfkelendiği, zıvanadan çıktığı bir başka dönem hatırlamıyorum.

12 Eylül'le kıyaslanıyor, çok doğru değil. Dünyanın her yerinde Türkiye'de internete yönelik sansür ve engelleme olduğu eş zamanlı olarak duyuldu, başka bir çağ yaşıyoruz. Erdal Eren'i İnsan Hakları Örgütleri hariç kimseler duymamıştı. Berkin öyle mi oldu mesela? Pek çok ineternet kuruluşu hemen "free" servisler sağladılar. Niye? Dış mihraklar bizi bölmeye çalışıyorlar değil mi?

Akıllı, sakin ve mesafeli sandığığımız insanların sessizliğini seçime odaklanan siyasete mi bağlayacağız, partizanlığa mı? İnsanlar  farklı siyasi görüşlere inanarak, bir şeylere karşı çıkabilirler. Ama şunu yapamazlar, yapmamalıdırlar: sırf siyaseten, sırf seçim kazanmak için sansürü meşru göremezler.

Türkiye'de sansür var ve bu sansür, başedilemeyen bir genç muhalefet yüzünden var.

Kontrol edilemeyen bir tape zinciri yüzünden var. Bunun siyasi sorumluluğunu gençlere, topluma çektiremezsiniz, bunu internete, twittera yükleyemezsiniz. Hep söylendiği için hatırlatayım, bu ayıbı Türkiye'ye yaşatmaya hakkınız yok!

Siz, internete yönelik yasaklamaya girişirseniz, insanların evlerine, alışkanlıklarına, zevklerine, ifade özgürlüklerine müdahele etmiş olursunuz. Ne yazık ki durum, o yasakla sınırlı kalmaz. İnterneti elinden alınmış insanlar öfkelenirler. Gündelik hayatta kendileriyle aynı fikirde olmayan insanlara karşı daha önce göstermedikleri ölçüde tepkiyle dolu olabilirler.

İşte bunu yapamazsınız, insanları birbirleriyle karşı karşıya getirecek bir  yasak, bir suç tanımı, bir engelleme...

Er ya da geç sizi de, hayata suçlu-suçsuz diye bakan insanlarla karşı karşıya getirir.


Cuma, Mart 21, 2014

#TwitterisblockedinTurkey


Nereye gidiyoruz demeyeceğim, aklı ve kalbi olan herkes iyiye gitmediğimizi görüyor. Kimle konuşsanız tedirginler, bu gerilimden korkuyorlar. İşin varacağı yeri tahayyül edip darlanıyorlar. Cumhuriyet tarihinde böyle bir dönem olmadı. Dün gece, twitter girişi yasaklandı, yaşadığımız çağda, böyle bir yasak mümkün değil ama yasaklıyorlar işte...

Ne seçimmiş arkadaş, neymiş bu koltuk...Neymiş bu yayınlanacak görüntüler de bu kadar korkuluyor....

Arada bizi Avrupa'ya, Amerika'ya şikâyet ettiler vatan hainleri filan denir ya...Birileri suçlanır ve günah keçisi ilan edilir ya...Veya Geceyarısı Eksperisi filan diye oflanıp puflanır ya...Böyle bir yasakla o "vatan hainlerini" mumla arayacaklar, keşke olsalar da onları suçlasak diyecekler, iler tutar yanı yok çünkü yaptıklarının, bindikleri dalı kesiyorlar...

Anlaşılır gibi değil, anti-entelektüelizm hep vardı ama bu raddeye varmamıştı.

Rüzgar eken fırtına biçer. Seçim meçim hikâye...

Perşembe, Mart 20, 2014

Maddi Tıp


Ankara'da pek çok yerde rastlıyorsunuz bu imgeye, bu ifadeye...Başta anlamadım tabii ne demek istendiğini...Sonra bilenler aktardı, Ethem Sarısülük'ün babası söylemiş, daha doğrusu bunu bir hastane duvarına yazmış, gazete haberlerine göre bu ve buna benzer şeyler yazdığı için duvarlara, 12 yıl ceza almış, sonra da akıl hastanesine yatırılmış. Zaten ailesini terkedip doğada tek başına yaşıyormuş, medya ilgi göstermiş, fotoğraflarını çekmiş, röportajlar yapmış vs...

Anlaşıldığı kadarıyla genç solcular, anarşistler, grafiticiler, bu sloganı sevmişler ve bunun hakkında uzun uzun konuşmuşlar. Yaşanan gerilimler, taraf olmayı kolaylaştırdığı için hakverenler çoğunlukta... Herkes, bu sözün bir kapitalizm eleştirisi olduğundan emin...

Doktor arkadaşlar, maddi tıp derken kastedilenin adli tıp olduğunu söylediler. Onu demek istediğini düşünüyorlar, onlar da aralarında konuşmuşlar, onlara meslektaşları öyle aktarmış... Ethem'in adli tıp raporunu görünce ilçedeki diş polikliniğine yazmış babası...Üzücü...

Ben sözün yaygınlaşmasıyla ilgileniyorum. Yaygınlaşırken bağlamı farklılaşmış...

Şeytan vurgusu ilginç...Hempalık var, hasmanelik var, aşırım yorum var ama yorumlar ilginç...