Cumartesi, Aralık 15, 2018

Çizgi romanlar...popüler kültür ve underground




Taner Ay, Varlık, Şubat 1992, sayı:1013.
Yeni bir arşiv oluşturmaya karar verdim. Çizgili Arşiv adı altında çizgi romanla ilgili çıkmış çeşitli yazıları tarayıp paylaşacağım. Konuyla ilgili çalışanlara faydalı olacağını ümit ediyorum.

Cuma, Aralık 14, 2018

Pıt Pıt Sözlüğü (5)




Fahriye: Bir şairin kendini övmek için yazdığı manzume, koşuk, şiir.

İntihal: Bir başkasının eserinden çalarak kendininmiş gibi gösterme, aşırma, aparma, yürütme, çalma.

Son söz: Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba? (Oğuz Atay, Korkuyu Beklerken)

Kurtuluş: Acıların içinden hızla çocukluğuma koşuyorum (Ercan Kesal, Peri Gazozu).

Gerçek Hayat: Bir aktör. Suratı çiçek bozuğu. Karakter rollerine çıkar. Filmlerde hep kötü adamdır. Casus, hain, katil, ırz namus düşmanı. Oysa yaşamda acınacak bir yaratık. Karısından gizli iki kadeh atsın akşamları, en büyük hovardalığı... Yaklaşırken yanıma, kalktım. Konuşmak istemiyorum. Gene de tuttu ayaküstü (Oktay Akbal, İnsan bir Ormandır).

Epik: Kahramanlık hikâyeleri için kullanılır, hamasiyet.

Dün gibi: Yıllar önce, ilk seviştiğimiz gecenin sabahında, otelin küçük, los, havasız kahvaltı salonunda ayçörekleri ve balla birlikte gelen kahvenin kokusu burnumda (Oya Baydar, Elveda Alyoşa).

Çarşamba, Aralık 12, 2018

Eski bir yazı





Eski yazılardan biri. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopesidisi'nin "Yüzyıl Biterken" ciltlerine yazmıştım (1995). Kaybolmasın diyerek bloga yüklüyorum.

Pazartesi, Aralık 10, 2018

Pıt Pıt Sözlüğü (4)



Bak anlatayım: Çay var, kahve var, diye dükkânın dört bir yanını döneceksin, çay isteyene çay, kahve isteyene kahve götüreceksin. Bu arada, karşıdaki otele de arasıra çıkacak, müşterilerin çaydan kahveden yana hallerini hatırlarını soracaksın... Tamam mı yeğen? (Muzaffer İzgü, Zıkkımın Kökü).

Dünya: Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi? (İhsan Oktay Anar, Puslu Kıtalar Atlası).

İstinsah: Bir kitaba veya her hangi bir metne bakarak aynısını yazma.

Kadıköy: Denizin öbür yakasında Kadıköy, gurup eden güneşin ışıklarına boyalı çehresini, aynaya
eğilmiş bir şuh kadın gibi, uzatmış, renkler içinde bahtiyar bir gülüşle parlıyor, için için kızarıyordu. Bu kuytu, karanlık dehlizin karşısında orası hayalî beldeler gösteren bir sinema şeridi gibi revnaklı (rengarenk) inanılmayacak kadar şen, aydınlık görünüyordu (Refik Halit Karay, Memleket Hikâyeleri).

İlmam: Bir şairin, başka bir şairin şiirini biraz değiştirerek sahiplenmesi.

Mülhem olmak: Esinlenmek, yazarken bir başka eserden ilham almak.

Çingene: Sevmeyi yalnız bizler biliriz... Bizler: Batı rüzgarı kadar serbest dolaşan ve kendimizden başka Allah tanımayan biz Çingene'ler (Sabahattin Ali, Değirmen).