Pazartesi, Mart 04, 2024

Sahte Hayatlar

Bir dönem, onlar da tarih oldu ama YeniYüzyıl ve Radikal gibi gazetelerin öncülü olan Söz diye bir gazete çıkmıştı, çok da sürmedi, biraz dergi gibiydi, 1987'de çıktı ve kapandı... O yaşta çok ilgimi çekmişti, farklı bir şeyler söylemeye çalışıyordu, benim solculuğumdan ne olacak, öğretmen çocuğu değilim, memur çocuğu değilim, ne Kürdüm ne Alevi... Kendimce arıyorum, aklıma yattıkça, yaşadığım hayata uydukça ilerliyorum... Bugün geriye dönüp baktığımda, Söz nasıl bir gazeteydi diye düşününce diyelim, Sokak dergisini hatırlattı bana ve nedense aklımda Murathan Mungan kalmış, orada yazıyordu, ilk kez orada okumuştum filan...

Yukarıdaki çizgi roman görseli, Söz'de çıkan bir çalışmadan... Yalçın Didman çizmiş, yazansa bir mahlas olmalı... Gül Kaptan diye geçiyor... Kim bilmiyorum. Kaptan malumunuz Attila İlhan'ın lakabı, o da Söz de yazıyordu, acaba dedim ama sanmıyorum, pek gönül indirmezdi çizgi romana... Duygu Asena olabilir mi ki? 

Sahte Hayatlar ismi ise Faruk Geç'in ünlü soap opera çizgi roman dizisinden bir ters köşe olabilir, "Gerçek Hayat Hikayeleri" derdi yaptıklarına, çok da taklit edilirdi, o yılların yüksek telifli, değer atfedilen işlerindendi... Söz de benzer bir niyetle düşünmüş olmalı böyle bir çizgi romanı. Tamamını bilmiyorum ama Sahte Hayatlar gördüğüm kadarıyla, gazetenin ruhuna uygun bir biçimde erkeklik eleştirisi yapıyor... 

Yarım kalmış ve unutulmuş çizgi romanlarımızdan...

Pazar, Mart 03, 2024

Çok Gençtim, Kazanacağımı Sanıyordum


15 yaşımdayken sinema dergileri ve kitapları okumaya, satın almaya başladım. The Wall filmini de oralardan keşfettim, sonra Stüdyo İmge’den Pink Floyd kitabı çıktı, dil bilmiyorum, şarkı sözlerinin çevirileri var, okuyorum, dinliyorum. Şiirle pek ilgim olmadı, yani yazmaya çalışmadım, aklımda hayalimde yazmakla (en çok da senaristlikle) ilgili bir şeyler vardı ama şairlik o fasılda hiç kendine yer bulmadı, “aramadı” bile…

Bugün, geriye dönüp bakıyorum da, şiire az buçuk yaklaştıysam,  “senfonik rock” derdik, hah, işte o türden şarkıların sözlerini anlamaya çalıştığım yıllarda oldu. O şarkı sözlerini taklit eden şeyler yazdım. Aşağıdaki metni o yıllarda (1986) yazmışım, adına Trip demişim… Çeviri kokuyor… Yaşlanmayı mı istemişim, yaşlı bir adamı mı anlatmışım, bilemedim… Gençliğime, kurtulma gayretime  selam veresim geldi, o sebeple paylaşıyorum. 

Trip
Hiç bir yolculuk, insanın evine dönmesi kadar güzel değil... Uzayıp giden yollar, asfaltın kokusu, gürültü... Vız vızzz... Trafikten nefret ediyorum, büyük şehirlerden, hiç bitmeyen kırmızı ışıklardan, paralı yollardan, delirmiş sürücülerden, araba hastalarından...

Evimden çıkmak istemiyorum.

Kırmızı pozları, sürat tutkusunu, arabalarla ilgili erotik palavraları istemiyorum... Bazen uzun uzun seyredersin, harcarsın zamanını yağmuru seyretmek için... Bak o güzeldir işte...

Dünü hatırlarsın, çayırın ortasında ufku seyretmeyi...

Çok gençsindir, kazanacağını sanırsın... Sonra araba seni sarsar, ayılırsın, anlarsın, bugünü yaşıyorsundur… Yine bir yolculuğa çıkman gerektiğini bilirsin... Vız vızz... [1986]

Evimden çıkmak istemiyorum
Kırmızı pozları, sürat tutkusunu, arabalarla ilgili erotik palavraları istemiyorum...


Dünü hatırlarsın, çayırın ortasında ufku seyretmeyi...


Cuma, Mart 01, 2024

Ghetto gönlümde

Şehrin uzağında bir tarla, kıyısında yarım kalmış bir inşaat düşünün... Bir tane bekçi bırakmışlar başına... Adamcağıza bakınca inşaattaki duvar yazısını onun yazamayacağını anlıyorsunuz. Hoş, insan şaşırmak da istiyor, sırf bu sebeple iki çift laf ettim adamla, yok, getto sözcüğünü duymuş biri değil...

"Kaç kadeh kırıldı ghetto gönlümde?" yazılmış...

Genç işi duruyor, rap havasında hafif isyancı, bağıran bir cümle kurulmuş. Aşki bi dışavurum mu, yoksa pozu mu, o kısmı geçelim... 

Bir meyhane masasında olabilirdi ama bu kadar izbede, bu kadar tenhada görmek bana ilginç geldi... 

Perşembe, Şubat 29, 2024

Ahlakçının Şehveti

Fotoğraf, dönemi için cesur ve iddialı, geçenlerde erotik fotoğrafların altına uydurulan komik metinler yazan "gazetecilerden" söz etmiştim, bu fotoğrafta kullanılan metin ise komik değil, aksine ciddi ve vakur, sözüm ona ahlakçı bir tonda hımhım ediyor. Esprili sayanlar olabilir,  ben o kadar emin değilim.

Şöyle denmiş: "Daktilo (Sekreter) aranıyor. Aranan şartlar boy, bel, göğüs, kollar, bacaklar, baldırlar, kalçalar yirminci asır güzellik ölçülerine uygun olacak. Daktilomuz uysal, patronunun her emrine gık demeden itaat eden, götürdüğü her yere giden bir genç kız olmalıdır. Makinede yazı yazmayı bilmesi, hatta okuduğunu anlaması mevzuu değildir. Bunun için evvela ilan edilen posta kutusuna biri boy (dekolte) ve biri portre olmak üzere iki resim göndermesi icap eder. Davet mektubu alınca da tereddütsüz bizzat müracaat etmelidir. Ancak bu suretle kendisinin inceden inceye muayenesi kabul olunca işe yarayıp yaramadığı anlaşılabilir. Maaş, tabiatıyla yüksektir."

Bundan sonrası ahvah eden, hayıflanan ahlakçının yargısını içeriyor: "İşte, zamanımızda yeni zenginlerin 'bizim daktilo kız' diyebilmek için kiraladıkları genç kızların hazin hikayesi"

Tahayyül edilen şeyin gerçek olup olmaması önemli değil, fantezi faslından yazılmış çünkü... Eleştiriyor mu hararetleniyor mu oraları karışık