Perşembe, Eylül 16, 2021

Hızırbey için

Eğitimli ve sanatçı bir aileden geliyordu, belki o yüzden çaresizlikle ve o açlıkla çalışmadı, ancak geç yaşında çizer olarak ilgi çekebildi. Pulp evrenini iyi bilirdi, Salata mizahına ve trash abartısına yatkındı, westernler ve kılıçlı kahramanlar… Yetmişli yıllarda yaşıyordu. Bir fikre takılır ve onu günlerce konuşurdu. İddiacıydı, tersini söylemeyi severdi. Yaman adam derdi birine, oo yaman adam… Ya da süzme salak… Bir sigara, sonra bir sigara daha… Çizerliği kadar koleksiyoncuydu, yıllarca topladı, sattı, tekrar topladı ve tekrar sattı. Kırgındı ve kırıktı, bütün kırgınları küçümser, bütün kırıklara gülerdi. Fikren kavga etmediği azdı, ben etmedim ama arkamdan da konuşurdu veya biri konuşursa beni korurdu. Kıblesi kahramanlığıydı. Yaman adamı olmak istiyordu ucuz romanların. Ben tek siz hepiniz diyordu aslında karşılaştıklarına. Uzun uzun konuşurdu, sahiden uzun uzun…Bir romana veya bir şeye başlardı, bitiyor derdi, başladı mı bitti mi bilemezdik, vazgeçerdi, yarım yarım, ya da arkaik, yarım asır önce yazılmış gibi…Gülerdi kendine, sonra başka gaileler, çekilir mi bu hayat, ağzında çakıltaşı var gibi, ree’leri tıngırdatarak…Hoşçakal Talat abi

Çarşamba, Eylül 15, 2021

Günün plağı

Hatırlayan olabilir, Hurşid Yenigün orkestrası vardı, galiba diyeceğim seksenli yıllar en popüler zamanlarıydı, düğün orkestrası gibi neşeli-oynak havalar çalarlardı. Orkestranın plak kapaklarında, bana hep  ilginç gelmiştir, Gırgır çizerlerini tercih etmişlerdi. 

Yukarıdaki çizimler İlban Ertem'e ait, İlban abi başka kapaklar da çizmişti, hele bir tanesinde o devrin popüler çizgi kahramanlarından birini, kendi çizdiği Küçük Adam'ı dahi kullanmıştı. 

Gırgır'ın popülerliğinden faydalanmak mı yoksa "ruh" olarak benzettikleri için mi o komik çizgileri tercih etmişlerdi, o fasıl belli değil.

Türün meraklısı veya toplayıcısı değilim ama plak kapaklarındaki çizgi romancı ve karikatürcülerle ilgili bir çalışmanın eksikliği duyuluyor, ucundan kıyısından dahi bir döküm yapılmadı gibi geliyor bana...

Pazartesi, Eylül 13, 2021

Son Kuvvacı Aşısı

Uzunca bir zamandır, aşı karşıtlarını izliyorum. Öfkeleri, patlamaları, mutlak haklılıkları (!), herkesi yalancı saymaları, kimselere inanmamaları, kibir ve iddiacılıkları bana "enteresan" geliyor. 

Azınlıkta olmak, bir ruh hali olarak insanı bir meşruiyet arayışına itiyor. Herkes tarafından kabul edilen bir temele, geçmişe veya "doğruya" ihtiyaç duyuyorsunuz. 

Malum, Atatürk, popüler kültürümüzün en güçlü ikonu. Herkes, inancına ve hayat tarzına göre onu yorumluyor, kendini sağlama alıyor. O sebeple Atatürk'ün ve ona bağlı referansların aşı karşıtları tarafından kullanılması garip değil. 

İlginç sayılabilecek kısım şu, aşı karşıtları emperyal bir işgale direndiklerini söylüyorlar... Hemen her ülkedeki aşı karşıtları, ilaç tekellerini yeni bir global güç olarak niteliyor, kendilerini değil memleketlerini savunduklarını haykıra haykıra  iddia ediyorlar. 

Bizdeki Aşı karşıtlarının Kuvayı Milliye vurgusu da buradan elbette...

Not: İroni yaptığımı düşünmeyin, genç bir televizyon yöneticisi bana "geleceğin ve Türkiye'nin tik tok'ta" olduğunu söylemişti, saçma dememiş ona da bakmıştım, derli toplu insan manzarası görmek her zaman mümkün olmuyor. Askerde üniversite mezunlarıyla karşılaştığımda şaşırmış ve dehşete kapılmıştım. Artık genç değilim, haliyle o kadar dehşete kapılmıyorum ama manzara karşısında  şaşırıyorum elbette.

Cuma, Eylül 10, 2021

Yeni bi "birey"

Günlük çalışma hayatıma dair çok nadir de olsa paylaşımlarım oluyor. Ofise yeni bi "birey" katıldı, tanıştırayım istedim. 
 

Perşembe, Eylül 09, 2021

Soytarı Kişot

Milliyet Çocuk (1974), Don Kişot'a "Soytarı Şövalye" demeyi uygun bulmuş, kapak duyurusunda "Soylu, eli açık, aynı zamanda da sersemce davranışları olan şövalye!" denmiş. Sersemce nitelemesine, hadi olabilir diyelim de, işi oradan "soytarıya" getirmek, e matrak tabii... Çocuksu ve sevimli görünecek bir vurgu olacağını düşünmüş olmalılar. 

Soytarı ya!

Çarşamba, Eylül 08, 2021

Rum Evi

Bilenlere garip gelmeyecektir, Ege kıyılarında, özellikle yüz sene öncesinden kalma evlerin olduğu yerlerde, emlakçılar adıyla sanıyla "Rum evleri" satıyorlar. Bir iki yerde gözüme ilişti, birinin fotoğrafını çektim. 

Malumunuz, yüz yıl önce diyelim, Türkiye ile Yunanistan arasında din temelli bir nüfus mübadelesi, değiş tokuşu oldu, Müslümanlar buraya Ortodokslar oraya gitti. Her göç, haliyle trajiktir ve mağdurlarına keder, faillerine lanet bırakır, iki üç kuşak sıla hasretiyle ömrünü sürdürdü. 

Bunu niye yazdım, memleketin tarihi, Rum deyince deliren  zamanlar yaşadı, şimdi Rum evine ilana çıkılıyor, e güzel...Ne demeli, Rum kalmadı ondan mı? Yoksa para bir cepten giriyorsa, diğer cepten "ideoloci" çıkıyor mu...

Gecikmiş bir 6-7 Eylül yazısı gibi oldu. Aktüeli de şey ederim yani...etmem değil.