Perşembe, Ocak 10, 2019

Yok Listesi (13)


Mutfağa koşuyorum. Süt yok. Makarnayı dökmüşüz. Yalnız taze fasulye. Kedi fasulye yer mi? (Tuna Kiremitçi, Git Kendini Çok Sevdirmeden).

Kimsenin, karşımda oturup poz vermeye sabrı yok. Ekonomik krizden sonra parası da yok. Aslında
var, ama artık böyle bir şeye harcayamayacak kadar değerli o para (Şebnem İşigüzel, Sarmaşık).

Güzelsen güzelsin yok mu benzerin (Zeki Müren söylüyor).

Üzerinde mutfak işi yapılmayan, özel masasına oturur. Bu küçük masa Lütfü Usta’nın
özel dünyasıdır. Ayrıca evi yoktur. Köşkte kalmaktadır. Bir kristal kadehe votka koyar, şişeyle
tokuşturur) Mesaim bitti şişe birader... (Vasıf Öngören, Zengin Mutfağı).

Kuş kanadından anlayacak kimse yok mu acaba, kuş kanadını iyileştirecek? Bütün kasabayı gözünün önünden geçirdi, vay anasını, büyükanamdan başka bu işi yapabilecek kimse yoktu kasabada (Yaşar Kemal, Al Gözüm Seyreyle Salih).

Bir diyeceğim yoktu hüzünden yana / Yıpranıyordu kötü kadınlarda aşkım pis karanlıklarda (Arif Damar).

Çarşamba, Ocak 09, 2019

Salı, Ocak 08, 2019

Anadolu Ağızlarından (11)


Çiletoprak: Çakıllı toprak.
Hırthış: Kullanılmış, işe yaramaz hale gelmiş
Bayrambeyi olmak: Bayramda aşırı yemek yiyerek ishal olmak, mide fesadı geçirmek
Mızmırık: Tembel
Norecig: Ne yapacağız?
Fel fel esmek: (Kalp için söylenir) şiddetle çarpmak
Eli deli: Tutumsuz, savurgan
Nedisen: Ne yapıyorsun?
Pıttadak: Küçük bir şeyin yere düştüğünde çıkardığı ses

Pazartesi, Ocak 07, 2019

Bozkır hakkında


Aslında kurmacanın tüm türleriyle yakın ilişkinizden ama özellikle polisiye, çizgi roman tutkunuzdan haberdarız. Türkiye’de son dönem edebiyat ve sinema eserlerinde polisiyenin yükselişinden söz etmek mümkün mü, sebeplerini nasıl açıklarsınız?

Doğrusu ben öyle büyük bir yükseliş olduğunu düşünmüyorum. Hele Batı’yla kıyaslarsak “tür” olarak bir devamlılığı yok polisiyemizin. İşler başarılı olursa, arkası gelir, takipçisini de yazarını da çoğaltır diyelim.

Dizinin ilk teaser’ında adalet kavramını sorguladığınız bir diyalog dikkat çekiyor. “Adalet zamanın kölesidir.” Dizinin peşine düştüğü asıl mesele adalet kavramının sorgulanması demek mümkün mü? Nedir dizi hikâyesinin temel motivasyonu?

Bozkırı bir memleket nüvesi olarak görüyorum. Polisiye bir hikâyeyi temel alarak pek anlatılmadığını düşündüğüm bir aurayı resmetmek istedim. Bozkır, harareti, rutini, iştahı, erkekliği, şeditliği ve yoksunluğuyla suç hikâyeleri için verimli bir alan oluşturuyor bence.

Televizyona yapılan işlerde süre çok daha uzun olduğu için hikayenin, karakterlerin derdini anlatmak adına daha geniş alanda top çevirmek mümkün. Bu anlamda kısa sürede bu tip ihtiyaçları karşılamak, hem de zamana karşı yarışılan bir hikayeyi yazmak zor olmadı mı?

Televizyondaki sözünü ettiğiniz muğlaklık estetik bir tercih değil de şartlara göre şekillenen, zorunluluktan kaynaklanan bir ara çözüm.  O bakımdan bana zor gibi gelmedi, aksine istediğim bir şeydi. Başlayıp biten bir iş yazmayı arzuluyordum. Senaryo, dizi çekimleri başlamadan iki ay önce kesin olarak bitmişti.

Bu kez dijital bir platformda karşımıza çıkıyor işiniz. TV ve dijital platform arasındaki en belirgin farklar nedir sizce?

Dijital televizyona göre daha yeni ve özgür bir alan. Başı sonu belli işler yazıyorsunuz. Zahmetli ve heyecan verici kısmı, dijital işlerin nasıl üretileceğini yeni öğreniyor olmamızla ilgili. Senarist, yönetmen, müzisyen, yapımcı ve oyuncular, hatta kanalın kendisi “arıyor” ve aramak zorunda. Televizyona nazaran hazır reçeteler yok elimizde. Ama şunu biliyoruz, bütün dünya dijitalde üretilen ve yaygınlaşan işleri konuşuyor. Bizde de öyle olacak.

Hürriyet Kampüs, 30 Kasım 2018



Pazar, Ocak 06, 2019

Temem Bilakis



Bu aralar Malkoçoğlu okuyorum, içimden geçiyor ama vakit bulup yazabilir miyim bilmiyorum, tahmini olarak söylüyorum, kırka yakın serüveni var, otursam çalışsam, bir makale çıkarsam çok sevinirim. Borçluymuşum gibi geliyor. Ratip Tahir ve Ayhan Başoğlu için bir şeyler yazabilsem güzel olur...Gazetelerde kaldılar, pek bilinmiyorlar.

Yukardaki sayfa 1974'de yayınlanan bir serüveninden. Malkoçoğlu'nun yoldaşı, at uşağı, emir eri, yan karakteri olan Ejder'in sözlerine dikkat edin: "Temem, Bilakis" diyor. Öztürk Serengil gibi konuşuyor, sinema çok güçlü bir mecra...Herkesi ve her şeyi etkiliyor...

Cuma, Ocak 04, 2019

Pıt Pıt Sözlüğü (7)


Muamma: Kimdir bu “İkinci Yeni”, kaç kişidir belli değil. Hiç değilse “Garip” dendiğinde üç kişinin adı geçer, bellidir (Cemal Süreya).

Üç dakika: Ben gerçek hayatları yazmak istiyorum. Üç dakika içinde boşalan bir erkeği yazmak mesela (Duygu Asena).

Müfredat: Liselerde okutulan edebiyat dersleri, öğrenciyi edebiyattan soğutuyor (Behzat Ay).

Güzelleme: Aramıza gül girdi / Güvercin geçti aramızdan / Sen ilkyazla gelen oğlak /Bir nabız gibi sıçrayarak (Özcan Yalım).

İnsicam:  Yazarın sözü doğru bir biçimde bağlantılandırması, diyeceğini estetik bir biçimde düzgün söylemesi.

Fark: Roman olağanı olmuş göstermek sanatıdır. Yoksa hatırattan farkı olmazdı. Biri yaratma öteki hatırlamadır (Peyami Safa).

Kaç!: Nostalji de bir kaçış değil mi? Hem de kaçışların en güzeli (Selçuk Baran).