Cumartesi, Aralık 30, 2017

Yeni yıla girerken


Eskiden mizah dergilerimizin bir alışkanlığı vardı, yılın son sayısının kapağını hemen her yıl tekrarlanan bir espriye ayırırlardı: geçen yılı temsil eden yaşlı dedeyle çocuk yeni yılı karşılaştırır, fıkra tadında vecizeler kullanırlardı. Esprideki amaç geçip giden yıla kahırlanmaktı,  yaşanan yıl iyi geçmemişti, görünen o ki gelen yıl da iyi geçmeyecekti. Haklıydılar, abartıyorlardı, muhafazakarcaydı, şuydu buydu o kısma hiç girmeyeceğim.

Dünya tarihi açısından ilginç bir döneme, büyük savaş öncesine gidip, Akbaba'dan kapaklar paylaşacağım. İlk kapak, 1936 yılı sonundan. Savaşı temsil eden karikatür klişesi, çocuk 1937'yi üstü silah dolu sofraya çağırıyor. Dünya, o yılları savaş beklentisiyle, diplomasinin biteyazdığı bir ruh haliyle geçiriyordu.


 Bir önceki yıl korkuyla sofraya bakan çocuk artık yaşlanmış mı demeli, yok değil, yaşlı dede, "tarihi" temsil ediyor bu kez ve gelecek olan yılın tarihini kanla kılıçla yazıyor. 1937 sonundayız.


1939 sonunda, savaşın ortasındayız. Bir melek gibi çizilen 1940, yeni yılı karşılıyor. Dünya karikatürü, o yıllarda, uçaklardan, füzelerden, bombalardan yıldızları ve gökyüzünü göremiyoruz esprileri yapıyordu. O bahsin bir parçası.


Dünya milletleri 1940 yılını defnetmişler, hepsi yorgun ve öfkeliler. Gelen gideni aratır anlamında söylenen o ünlü dizeler karikatüre eklenmiş: "Ne kendi eyledi rahat, ne halka verdi huzur / Yıkıldı gitti cihandan, dayansın ehli kubûr". Biz çok çektik, şimdi kabirde onu karşılayanlar çeksin /düşünsün anlamında bir espri...



1943 sonudnayız, bombanın üzerinde 1944'ü temsilen Şeytan var... Şevki çizmiş. Tipik Akbaba kapaklarından demek gerekiyor, sadece bu değil hepsine dikkatle bakarsanız apolitik ve antipolitik bir hava var. Nazilerle uğraşılmıyor örneğin, taraf olmak istemiyorlar.


Sevdiğim bir kapak. Dünya, yılları kurşuna diziyor, "Varan yedi" denmiş...1945 de diğerleri gibi ölecek, eli kolu, gözü bağlı. Katil olan dünya, yılları ve tarihi harcıyor.


1945'teyiz savaş bitmiş, Naziler yenilmiş, Türkiye'nin dış politikasının anti komünistliği belirginleşmiş, içeride solcu avı başlamış. Akbaba, artık gönül rahatlığıyla taraf olabilir. Noel Baba, Komünist Rus ayısı olmuş: "Avrupa'nın damında Noel Baba". Asıl büyük tehlike ve yeni şeytan,  komünistler ve Rusya...

Cuma, Aralık 29, 2017

İyi Adam


1951, yeni grafik romanımız pek yakında ...
Sefa (Sofuoğlu) çizdi, ben yazdım...

Perşembe, Aralık 28, 2017

Seyrüsefer Defteri En İyiler 2017


Geldik yılın sonuna, en iyiler listesi yapmaya... Blogu takip edenler, benim günbegün seyrettiğim film ve dizileri yazdığımı biliyor, doğrusu arada kendimi anlatıyorum ama her defasında da birileri eleştiriyor. Niye açıklayıcı olmuyorum, niye uzun uzadıya anlatmıyorum, niye vasat filmleri seyrediyorum şu bu...

Geçen yıl yazmıştım, tekrar alıntılıyorum:
"Doğrusu, kendimi bir meraklıdan fazlası olarak görmüyorum. Filmlere, dizilere not veya yıldızlar vermek, uzun uzun yorum yazmak bana göre değil, üstelik önceden de az okurdum ama galiba on yıldır, belki çok daha fazla bir süredir film eleştirisi okumuyorum. Belki arada Fatih Özgüven okumuşumdur. Fatih'in de yazdıklarını eleştiriden çok, edebi bir huysuzluk olarak görüyorum, o yönü hoşuma gidiyor.

(...) Yoğun bir hayatım var, hep bir şey okuyorum, işim ve sürdürdüğüm hayatın dışında kalan zevkim için kendimi çok belirlemek (ve etkilenmek) istemiyorum. Gezinmek istiyorum demek daha doğru. Sonuçta filmler ve diziler hakkında pek bir bilgim olmuyor, sinema yayınlarını takip etmiyorum, sinefilleri okumuyorum. Eğer onlar benim hayatıma dahil olmazlarsa sinefil tanımaya çalışmıyorum. Ne kadar az bilgiye sahip olursam o kadar çok hoşuma gidiyor. Tabii şu da var, öyle bir hayat yaşıyoruz ki, bir filmden bir diziden haberdar olmamak çok zor  olabiliyor. Bazen bir yönetmeni, senaristi ya da bir başka çalışanın yeni işini bekliyor ve merak edebiliyorsunuz. Bütün bunlara rağmen dışarıda kalmaya çalışıyorum demek istiyorum."

Üst üste iyi film ya da dizi seyredemiyorum. Bunu yapanlar, bence, ya az film seyrediyorlar ya da poz yapıyorlar, sıkıcılar. Aşağıda seçtiğim filmlerin bir kısmı potansiyeli nedeniyle oradalar, bazıları sahiden "büyük film" sayılmaları gerekir. Ben o niyetle seçmedim. Vasat bulunan bir filmden alınacak çok ders vardır. Konuşulan film bence başarılıdır.

Bu yıl yine 400'ü aşkın film ve dizi bölümü izlemişim, bunlar aklımda kalanlar, ilham verici ve kendimi haklarında konuşurken bulduğum hikayeler...Sıralama gibi okumayın...

The Square (2017)
Glory /Slava (2016)
Darbereye Elly (2009)
Una (2016)
Club Sandwich (2013)
Ah-ga-ssi (2016)
Ma' Rosa (2016)
Still Life (2013) 
Lo Chiamavano Jeeg Robot (2015)
Effie Gray (2014)
Jeune et jolie (2013) 
Hanyo (2010)
I, Daniel Blake (2016)
Nocturnal Animals (2016) 
Forushande (2016)
Il Sorpasso (1962)
The Sweet Smell Of Success (1957) 
Arrival (2016)
Quills (2000) 
El ciudadano ilustre (2016)

Meraklısı için dizilerim de şöyle: Godless / Mindhunter / The Deuce / Room 104 / Fargo Sea3 / Taboo / Night Of

Salı, Aralık 26, 2017

Güvenme!


Uykusuz'un son kapağı, BM Dünya Mutluluk Raporu varmış, mutsuz çıkmışız, güvenimiz yokmuş birbirimize. Onun esprisini yapmışlar. Defalarca yazdım,  tek bir ülkeye, tek bir millete de güvenmiyoruz. Eskiden olsa hastalık derdim, şimdi o kadar iyimser değilim. Hastalık dediğimiz şey tedavi edilebilir bir şey çünkü. Bence bu durum genlerimize işlemiş durumda. Kalıtımsal, te tarihten geliyor. Çinliler bizi kandırdığı gün, Orta Asya'da başladı bu kabus.

Mahalle esnafıyla konuşuyorum, KHK ile Fetöcü diye atılan, bu işlerle zerre ilgisi olmayan birinden söz ediyorum, bir tanesi, hakkaten kibarca lafımı böldü, yanlış anlamayayım diye alttan aldı, özürler diledi ve yumurtladı: "Abi, bunlar herkesi kandırırlar, bunların kandıramayacağı insan yok. O arkadaşı da kandırmışlardır senin haberin yoktur. Vallahi tillahi arkadaşının haberi yoktur."

Burada laf bitiyor, ne desem nafile. Dosya kapanıyor bu mantıkla.

Benim kendi hayat tecrübem şunu söylüyor, bu kadar çok kandırılmak diyen, bu kadar çok komplo diyen, kandırmaya da komploya da inanır. Bu kadar inanan komplo nedir, kandırmak nedir bilir. Bu kadar bilen, gün gelir komplo kurar ve kandırır. Çünkü karşısındakinin komplo kurduğuna, yalan söylediğine, kandırdığına inanıyordur.

Düelloda karşı karşıya gelen kovboylar misali kim silahını daha hızlı çekerse artık..."Ben yapmasam o yapacak" di mi ama?