Perşembe, Şubat 02, 2017

Seyrüsefer Defteri 78


Caotica Ana (2007) yine bir Medem filmi, iyilik ve kötülük üstüne diyelim, psychedelic, Jodorowsky havası var (31 Ocak). ++ Deepwater Horizon (2016) eski usul felaket filmlerinden, ne olduğu belli, ondan olabilir ışıltısı yok (30 Ocak). ++ Manon 70 (1968), dağınık film, ürkek film ama ilgi çekici karakterlere sahip, edebiyat uyarlamasıymış (29 Ocak). ++ Masters of Sex Sea 4 Ep.9 ve 10'u seyrettim (28 Ocak). ++ Appassionata (1974) İtalyan işi orta yaşlı erkek-ergen genç kız gerilimi, Amerikan Güzeli hep buralardan çıktı, Muti kadar Giorgi de ilgi çekici (27 Ocak). ++ Tuna'nın ifadesiyle kızsal bir animasyon Moana (2016) bayık WD şarkıları olmasa eğlenceli de (26 Ocak). ++ Masters of Sex Sea4 Ep.7 ve 8'i seyrettim (25 Ocak). ++ Ben-Hur (2016) Timur B. olunca daha iyi bir aksiyon bekliyordum, W.Wyler versiyonunu seyretmek en doğrusu (24 Ocak). ++ Masters of Sex Sea4 Ep.5 ve 6'yı seyrettim (23 Ocak). ++ In a Valley of Violence (2016) iki iyi oyuncusu var, gerisi dökülüyor (22 Ocak). ++ Crisis in Six Scenes Sea1 Ep.4, 5 ve 6'yı seyrettim (21 Ocak). ++ Masters of Sex Sea4 Ep.3 ve 4'ü seyrettim (20 Ocak). ++ Arrival (2016) güzel, yavaş ve kendini seyrettiren bir bilim kurgu (19 Ocak).++ Crisis in Six Scenes Sea1 Ep.1,2 ve 3'ü seyrettim (18 Ocak). Masters of Sex Sea4 Ep.1 ve 2'yi seyrettim (17 Ocak). ++ Fleabag Sea1 Ep. 4, 5 ve 6'yı seyrettim (16 Ocak). ++Il Sorpasso (1962) Dino Risi mizahı da var, ilgi çekici ve onunla hatırlanmayan bir akış da, ilginç filmmiş (15 Ocak). ++ Fleabag Sea1 Ep. 1, 2 ve 3'ü seyrettim (14 Ocak). ++ Love Affair (1994) Beatty-Bening aşkı (13 Ocak). ++ Sing Street (2016) iyimser bir müzik ve ergenlik filmi, beğendim (12 Ocak). ++ Jack Reacher Never Go Back (2016) dizi aksiyonunun bile gerisinde (11 Ocak). ++ The Sweet Smell Of Success (1957) kötülük ve kurnazlık üstüne nefis bir film (10 Ocak). ++ Hori, ma panenko (1967) itfaiyecilerin balosu, döneminin kült kara mizah filmi, Milos Forman'dan (9 Ocak). ++Aisai Monogatari (1951) yine bir Shindo filmi, yavaşlık ve melodram bazen ilginç ama benim yönetmenim değil (8 Ocak). ++ Busanhaeng-Train to Busan (2016) klişe ama temposu var (7 Ocak). ++ Dressed to Kill (1980) nostalji turuna devam (6 Ocak). ++ Bleeding Heart (2015) Biel için seyrettim, tv filmi olabilirmiş, vasat altı (5 Ocak). ++ Raku-yo-ju (1986) Shindo filmi, anne kaybı hikayesi, kaçırmamak lazım diyemem (4 Ocak). ++ Betty Blue (1986) nostalji yaptım, hantallığı varmış, otuz yıl önce görememişim (3 Ocak). ++La pianiste (2001), harika kadın karakterler var, Haneke kötücüllüğü (2 Ocak). ++ The Girl on the Train (2016) romanı okumadım ama film son çeyreğe kadar temposunu iyi koruyor (1 Ocak).



Çarşamba, Şubat 01, 2017

Son Okuduklarım 11


Sürgün Ruhum, Zabel Yesayan'ın kısacık bir novellası. Fragmanlar biçiminde ilerliyor, Üsküdar'a dönmüş ressam bir kadının hayata ve çevresine ilişkin yazdıkları. 1915 sonrasının duygu yoğunluğuyla biliniyormuş, ben öyle anlamadım. Dil bana ilginç geldi, hafif ağdalı, arayan ve öğrenmek isteyen tok bir dil. Lümpen Roman ile ilk kez Bolano okudum, diğerlerini de okurum. Hafif karanlık bir hikayesi var romanın ama ilgi çekici yanı o değil. Anlatıcı genç kadının kayıtsızlığı çok başarılı. Nothomb'u yıllar sonra yeniden okudum. Bir Yaşam Biçimi, Nothomb'un Obez asker arkadaşıyla birbirlerine yazdıkları mektuplardan oluşuyor. Bu ay daha ilgi çekici şeyler okudum diyerek geçeyim. Güz Nehri ve Daha Önce Derlenmemiş Diğer Hikâyeler, Cheever'in telif karşılığı dergilere yazdığı işlerden derlenmiş. Çoğu güzel hikâyeler, insan ister istemez, sipariş edilen işlerin niteliğine odaklanıyor.


Fante'nin Bunker Tepesi Düşleri, loser-erkek kahramanın mahrem hatıraları, dökülmelerini anlatıyor yine. Tanpınar'ın İzinde Beş Şehir, Manguel'in Denemeleri. Güzel akan, güzel dönüşen bir kitap. Ankara yorumu ilginç olmuş,Kimi yerlerde daha iyi anlatılabilir hissi oluyor, gereksiz bir his ama oluyor işte. Sokaktaki Adam, hemen değil, sonradan Roth romanı oluyor, sonradan açılıyor demek istiyorum. Aforizmalar, Ali Artun'un yüzlerce kitaptan seçtiği alıntılara dayalı. Önceleri bir çırpıda değil aralıklarla okunabilir gibi geliyordu bana. Okudukça hiç de öyle olmadığını, devamlılığın bu kitap için hazzı ve karşılaştırmayı artırdığını fark ediyorsunuz. Kolay kitap değil. İlginç ve az bulunur bir güzellikte. 

Pazartesi, Ocak 30, 2017

Manara ve Ankara








 

Yeni okuyabildim, sürpriz oldu. Vincenzo Cerami'nin senaryosunu yazdığı Pandora's Eyes (2010) albümünde Manara, Ankara'yı çizmiş. Günümüzde geçen bir kaçırılma-kovalamaca hikâyesi, epeyce oryantal elbette. Anladığım kadarıyla görsel bir araştırma yapılmış ama hep olduğu üzre çok da umursanmamış. Manara'nın Ankara'yı görmediği hemen anlaşılıyor.

Ne yapılmış peki? Yerel okurun "doğu" klişesine uygun şeyler çizilmiş, Anıtkabir filan var ama araba içinden düzayak görülüyor. Eski Ankara'da bir kovalamaca sürüyor, evler, sokaklar yine o doğu klişesinden yürüyor. Ulus'ta böyle sokaklar yok değil ama  uzun yıllardır araba yolu üzerinde değiller. Yeni Rakı isimli bir meyhane var, tipik bir Manara mekanı ama itiraf edeyim bana ilginç geldi. Bozkır'da geçen bölümler de hakeza öyle.

Yukarıda örnek sayfalar ve kareler koydum, hikâyenin neredeyse üçte ikisi Ankara'da geçiyor, o daha ilginç.

Hikâye güzel mi derseniz, tipik Manara kovalamacası, çarpıcı diyemem ama usta işi çok sayfası var.

Cumartesi, Ocak 28, 2017

Dün


Dün öyleydi, bugün de geri kalmadı. Bomba ihbarı varmış, çok gizli türünden bir evrak elden ele dolaşıyormuş, dün Ankara'da şehir merkezinde kimseler yoktu. O kadar üzücü ki bu tenhalık... Herkes beni uyarıyordu, aman dikkat, ne yapacaksam, dün büroya gelenler, tedirginliklerini paylaştılar. Dedikodu, şayia desen de nafile. Baktım Alman Kültür, kütüphanesini kapatmış. Sokakta gezinenler cesaret madalyası mı alacak, dışarıda olduğumuz için salaklık mı yapıyoruz diye kendini mi sorgulayacak? Asıl bomba bu zaten. Güvensizlik, kuşku, korku, panik, kaçma ve sakınma telaşı...Her geçen gün büyüyen bir kapanma hali...

Cuma, Ocak 27, 2017

Tavuklar ve İnsanlar


Geçen bir taksiciyle laflıyoruz, sonra baktım ki arkadaş konuşmuyor, dikte ediyor, öfkeleniyor, ben sustukça hararetleniyor: "Savaştayız, o kadar haksızlık olur, o kadar hak yemek olur, içimizdeki düşman bitene kadar savaşılacak" filan diyor. Böyle anlattığıma bakmayın, karman çorman, memurların çalışmadığından, polisin işi bilmediğinden, devletin arpalık olduğundan,  insanların birbirlerini sevmediklerinden, 12 Eylül felaketinden, Kenan Evren'den, kuşlardan çiçeklerden de bahsetti. Ben nerede sustum derseniz, bir ara şunu söyledi: "Oğlum Fetöcü olsa bizzat ben onu tavuk gibi boğazlarım".

Her çocuk gibi ben de civciv aldırdım annemlere.  Herkes gibi ben de ilk gece ölecekler diye uyuyamadım. Civcivler, tavuk oldular, yumurtlayacak kadar büyüdüler, çift sarılı yumurta neymiş o vesileyle öğrendim. Çocukluk işte, öyle sevgi göstermiş olmalıyım ki tavuklar, akşam saatinde yanıma gelirler, kucağıma almam için pısarak, kendilerini küçültürlerdi. Hani bizi kümese, eve götür diye çömelirlerdi. Sokakta, evin yan tarafında otururken illa yanıma gelir, bacaklarımın arasında dolanırlardı. Görenleri güldüren ve şaşırtan bir ilişkimiz vardı.Gülmeyin...

Bizim evin çarprazında horoz dövüşü yaptıran biri vardı, hayvanları küçükten kavgaya alıştırırdı, kanla kavgayla, aç bırakarak, karanlık yerde tutarak yapılan bir eğitim düşünün. Horozlar, zamanla öyle deli olurlardı ki, yanlarından geçen çocuklara, bize saldırır, habire sıçrayarak gagalamaya çalışırlardı. Bir tanesi Sezer diye bir çocuğun gözünün hemen kenarına gaga vurmuştu da iyiden iyiye korkar olmuştuk.

Benim insana alışkın sakin ve munis civcivlerim de atabilirdi o gagayı...

Ne varsa insan işi diyoruz ya...Adam, oğlunu tavuk gibi boğazlayacakmış.