Pazartesi, Temmuz 02, 2012

Seyrüsefer Defteri 24

+ Tuna'yla Buz Devri 4'e gittik. Çok karakter girmiş, macera ve aşk, mizahı ötelemiş. Korsanların şarkısı güzeldi, maharet dolu sahneler var (30 Haziran). + Allah'ın Sadık Kulu, Barla, animasyon yavaş ama çok kötü değil. Hikayeyse, kesinlikle çocuklar için değil, belgesel havasında, ağır bir dille anlatılmış (29 Haziran). + Berlin, 2.Kitap ilkine göre hikaye dağılmış, karakterler üzerinden izlenmesi güçleşmiş, ama hâlâ iyi bir grafik roman ( 28 Haziran). + United, Manchester'in 58'de yaşadığı uçak kazasıyla ilgili bir futbol filmi. Dökümanter denebilir, düşük bütçeli ama derli toplu bir film (27 Haziran). + Hide Away, düşük bütçeli, acılarını rehabilite etmeye çalışan bir adamı anlatıyor, sahil kenarı, tekne, garson kız, bilge bir adam, aşk ve kayıplar üstüne laflar, vasat bir film (26 Haziran). + Intruders, yer yer vasatın üstüne çıkan korku-gerilim örneği. Hayal edersen gerçek olur esprisi (23 Haziran). + Priest Of Evil, Fin polisiyesi ama çok Amerikalı ve vasat (24 Haziran). + Griff the Invisible, süper kahraman ironisi,minimalist anlatım, dar kadro, iddiasız bir dil vs Güzel bir aşk hikayesi var onu sevdim. (23 Haziran). + Submarine, yakın zamanlarda seyrettiğim en harika ergen filmi (22 Haziran). + Thorgal'ın son cildindeki ilk iki albüm vasatmış, zemin epeyce kaymış. Son ve bir sonraki cilde sarkan üçüncü albüm ise iyi başlamış (21 Haziran). + Quatermass and the Pit (1967), nostaljk muamma, niyeyse TRT nostaljisi oldu bana, sabah olunca ma'allede bebelerle konuşuruz artık (20 Haziran). + Ghost Rider Spirit Of Vengeance, kötüymüş, efekte yüklenmişler, sınıfta kalmışlar (19 Haziran). + Truth Or Dare, intikam! intikam! genç oyuncular tek mekan, ortalama bir thriller (18 Haziran). + Bad Ass, Danny Trejo filmi olmuş Vietnam Veteranı falan filan (17 Haziran). + Red Rose Of Normandy, başarısız bir savaş filmi, şahane kötü oyunculuk var (16 Haziran). + Project X, aslında film gençlik filmlerinin bütün klişelerine sahip ama dökümanter bir havası var, partiden yayın yapıyor gibiler, mtv ya da fashion tv yayını sanki (15 Haziran). + God Bless America, Amerika hakkında geveze bir medya ve toplum eleştirisi, düşük bütçeli (14 Haizran). + Getting High in the Barrio, etnik söz komedisi, Amerikalı olmuş, vasat altı (13 Haziran). + Tuna ile Madagaskar 3'e gittik, bir önceki filmden daha iyi, çok karakter katılmış, bu bakımdan dağılıyor. Harika espriler de var elbet. (12 Haziran). + Mientras Duermes, tuhaf bir Zebercet var karşımızda. Poe, Polanski, belki Bergman da diyebilirdim ama konuşkan bir film, güzel, sevdim (11 Haziran). + Yeni bir senaryo, ilk bölüm bitti (10 Haziran). + Bel Ami, Maupassant uyarlaması, başka oyuncular olabilirmiş, nasıl demeli, bir derinlik sorunu var, başka türlü anlatılsa güzel olacak sahneleri çok (9 Haziran). + Leaving Las Vegas, hâlâ sert film, Cage-Shue performansı, yavaşlığı, griliği...(8 Haziran). + Five Hours South, vasatın altında bir dans filmi (7 Haziran). + A Kiss and a Promise, seri katil hikayesi, epey abartılı, mizansen ve oyunculuk vasatın altında, video filmi diyelim (6 Haziran). + The Pirates Band of Misfits güzel animasyon, şa'ane sahneleri var (5 Haziran). + Piranha 3DD, iğrenç ötesi sahneleri var, ne yapsak ne etsek mizahı ve taklası yapılmış (4 Haziran). + Abraham Lincoln Vs Zombies, böyle isimli film olur mu demeyin, ya da deyin ya, haklısınız derim (3 Haziran). + Young Adult, güzel bir taşra filmi olmuş, Freehauf-Mavis Gary diyalogları şahane, bazen sitcom havasında, yer yer sağlam oyunculuk var (2 Haziran).

Pazar, Temmuz 01, 2012

Allah'ın Sadık Kulu, Barla

Allah'ın Sadık Kulu, Barla'yı seyrettim. Merak ettiğim bir filmdi, yoğun ilgi görmüştü. Tam animasyon değildi ama neyi nasıl yapmışlar görmek istiyordum. Peşinen söyleyim: iyi bir hikayesi yok, sürekli dramatik vurgular, öfkelenmeler, kahırlanmalar yapmışlar ama tahkiyeyi oturtamamışlar. Dili epeyce ağır, hele ki çocuklar için hiç anlaşılmayacak sayısız diyalog ve monolog içeriyor. Görseli çok yavaş ama kötü demek haksızlık olur. Bütün insanların kalın bacaklı, kalın belli olduğu bir görsel evren kurmuşlar, o tatsız. Maddi hatalar yapmışlar, örneğin 1920'li yıllarda konuşan taraflardan biri telefonu kapatınca otomatik "kapatma sinyali" verildiğini sanmışlar veya kelepçelerin o tarihlerde nasıl olduğuyla hiç ilgilenmemişler vs vs

Sürgüne gönderilmiş bir insanın çile çektiğine şüphem yok, mutlaka ulusal ve yerel siyasal erkten ayrıca baskı da görmüştür, tek sözüm yok. Ama filmde kurulan mazlum/zalim ekseni bana tuhaf geldi. Naif olacağını az çok tahmin edebiliyordum ama dönemin yöneticilerine Said-i Nursi'yle nasıl mücadele edilmesi gerektiğini anlatan, onlara akıl verenin bir Amerikalı olması (veya İngilizce konuşan biri olması) ziyadesiyle saçma olmuş. Kurucu elitlerimizin neredeyse tamamı frankofondur. Bir Amerikan hayranlığı yüzyıl başından beri vardır ama nerde ne zaman bir Amerikan yönlendirmesi olmuştur Vallahi ben bilmiyorum. Filmde şöyle yapın böyle yapın diye akıl veren bir yabancı olunca işler kolaylaşıyor elbette. İlgi çekici bir başka nokta, Said-i Nursi'nin Kürtlüğünün bilerek ve onu dışlamak amacıyla öne çıkartıldığının iddia edilmesi, buna yönelik filmde bir cevap verilmesi olmuş. 

Her hikaye, yaşadığı dönemden etkilenir, güncel sancı ve refleksler anlatıları biçimlendirir. Film, yüksek bir seyirciye ulaşınca merak etmiştim: nasıl popüler oldu, neyi anlattı ve neyi anlatmadı diye. Filmin küçük kötü adamları var, merkezden emir alan, onlardan korkan emir kulları...Merkezdekiler de var, var olmasına da...Kim, kimdir, necidir belirsiz. Asıl kötüler, münafıklar, Türkü Kürte, Müslümanı Müslümana kırdıranlar İngilizce konuşanlar, bakıyoruz yıl 1927-1934 arası...Acaba diyorum, bu film 1989 öncesi çekilebilseydi, kötü adamımız Rusça konuşur muydu? Acaba işte...