Çarşamba, Temmuz 15, 2015

Gezici





Ben hiç gezici kütüphane görmedim, görmedim dediğim, içine girmedim, içinde neler var, hangi kitapları taşıyorlardı göremedim. 70'li yılların sonuydu galiba, bir kaç kez, kütüphane otobüsü gibi bir şeyi görmüş, peşinde koşmuştum, bu bir yere park eder illa ki diyerek... Nafile...

Büyüdüğüm yerde, bana güzel gelen bir halk kütüphanesi vardı. Kıytırık bir apartmanın altına açılmıştı, şimdi düşünüyorum da ortalama bir züccaciyeci büyüklüğündeydi. Hemen hepimiz oraya dönem ödevlerimizi yapmaya giderdik. Büyük saçmalıktı o ödevler. Bir ansiklopediyi açar ve oradaki maddeyi aynen geçirirdik beyaz kağıtlara. Dolmakalemle, ince ince, tane tane, altına çizgili kağıt koyarak, hizayı bozmadan. Hemen hepsi birbirinin aynısı olan ödevler teslim ederdik hocalara. Yazısı güzel olan yüksek puan alırdı galiba. Hocalar da okumazdı o ödevleri.

Tüm eğitim sisteminin, meslek öğretmeyen her okulun, buna üniversiteler de dahil elbette, vakit geçirmek, meşgale yaratmak üstüne kurulduğuna inanıyorum. Sadece buna yarıyorlar. Biz vergi veriyoruz. O vergilerden hocalara maaş çıkıyor, onlar da hepimizin orada güzel güzel oturmamızı sağlıyorlar. Yaz kızım, yaz oğlum, ödev yap, oku, kendini kurcalama, sınava gir falan filan..

Hiç bir öğretmenime karşı kendimi borçlu hissetmiyorum. 36 yaşıma kadar eğitimimi sürdürdüm, doktora yaptım, geriye dönüp bakıyorum. Üzerimde bir gıdım etkisi olan birini hatırlayamıyorum. Öğretmen hikayelerim dayaklarla, aptallıklarla, dayatmalarla dolu...Başka türlü etki bıraktılar bende. Onlara benzeme korkusu mesela.

Kitaplar olmasaydı, kendimi eğitemezdim.  Kütüphaneler insana seçme şansı verir, sınıfına gelen öğretmenin dayatması gibi değildir oradakiler. Bakarsın, çeşitlendirirsin, fark edersin, bırakırsın, yeniden başlarsın...

Kütüphanedeki kitapların birileri tarafından seçildiğini, okuma zevkinin manipüle edildiğini bile orada anlarsın...Kitapçılara, sahaflara gitmeyi öğrenirsin...Alternatifleri akletmeyi bilirsin...Ölçer, biçersin.

Kitaplar, hiyeraşileri kutsadığı gibi hiyeraşileri yıkmayı öğretir size. Öğretenlere nanik yapabilmeyi de öğrenirsiniz kitaplardan...

Eğitimin bir parçası olarak kutsanır kitaplar, oysa eğitim sisteminin alternatifidir kitaplar...

Gezici kütüphaneler, kayboldu gitti, nostaljiye meze oldular, gerçi internet sebebiyle kütüphaneler de azalıyor, artmıyor...

Kütüphaneler, bana misyonerler gibi gelir hep, romantize ettiğimin farkındayım, hangi kitaplarla yollara düştüklerini, ne'leri önemsediklerini tartışmıyorum üstelik...Bak burada başka bir dünya var, burada bir pencere, gir içeri diyebilmeleri hoşuma gidiyor. Bunun ihtimali bile hoşuma gidiyor.


1 yorum:

Adsız dedi ki...

Egitim sistemimiz hakkinda orta yasi gecmis bir insan olarak epey zamandir dusunuyorum. Benim de ustumde etkisi olan bir tek ogretmen (ilk, orta, lise, universite dahil) yok, isimlerini bile hatirlamiyorum. Yarim yamalak bazi ansiklopedik bilgi ile sisirilmis beyinler, ve de sisirilmis egolar yaratan bir system. Yani buyuk bir zaman kaybi ve israf. Maalesef kutuphaneler de benim donemimde kitaplarin okunacagi yerler degil kilit altinda tutuldugu yerler olarak ulasilabilir yerler degildi. Elime ne gecerse onu okuyabildigim icin kitaplarin da benim icin ciddi bir egitici rolu oynadigini soylemeyecegim. Bu yasimda bunlari telafi etneye calisiyorum. Sevgi ile kalin. Sezen Tumer

Related Posts with Thumbnails